Direct naar inhoud
30 Jan – 9 Feb 2025

Philippe Garrel

Philippe Garrel op IFFR

  • Les amants réguliers

    Met de zoon van de maker in de hoofdrol wordt de mythische maand mei van 1968 opgeroepen alsof het gisteren gebeurde. Alles is aanwezig: van drugs tot

    • White Light
  • J’entends plus la guitare

    Stijlvol en soms pijnlijk portret van een vrouw die niet alleen aan drugs, maar ook aan liefdeloosheid ten gronde gaat. Gebaseerd op een autobiografis

    • White Light
  • Sauvage innocence

    Een film over film. Een filmmaker wil de drugsdood van zijn vrouw verwerken door een film over haar verslaving te maken. Als waarschuwing. Op het mome

    • White Light
  • La naissance de l’amour

    Intieme film over mislukkende liefde van twee niet zo geslaagde kunstenaars. Met Jean Pierre Léaud en Johanna ter Steege.

    • main programme
  • Les baisers de secours

    Philipe Garrel speelt de rol van Matthieu, een cineast die bezig is met de voorbereiding van een film. Hij besluit om de vrouwelijke hoofdrol toe te vertrouwen aan een bekende actrice. Ervan uitgaand dat het verhaal van de film ‘hun verhaal’ is, vat zijn vrouw Jeanne, die ook actrice is, dit op als een ‘verraad […]

  • La frontière de l’aube

    In klassiek zwart-wit gedraaide, verfrissend ouderwetse vertelling over een onheilszwangere liefde, gesitueerd in hedendaags Parijs. Over een jonge fo

    • Spectrum
  • Les enfants désaccordés

    Garrel, de ‘Rimbaud van de cinema’ maakte zijn eerste korte 35mm film toen hij 16 was. Een jongen en een meisje ontvluchten school en familie.

    • Signals: First Things First
  • La jalousie

    Het immer romantische Parijs van Philippe Garrel. In dit biografisch geïnspireerde, lichtvoetige drama speelt zoon Louis Garrel zijn grootvader (Mauri

    • Signals: Grand Tour
  • Les hautes solitudes

    Garrel is nu 26 jaar. Minder uitgesproken dan bij de eerste films blijft hij trouw, zoals [cs]Les hautes solitudes[ce] getuigt, aan een originele benadering van de cinematografie van film tot film . Het gaat om een bijna ruwe cinema, een cinema van de directheid waarin elk beeld op zichzelf leeft en afsterft, zonder dat de […]