Jean-Luc Godard

Jean-Luc Godard

Jean-Luc GODARD (1930, France) is one of the most striking exponents of the nouvelle vague, first as a critic, later as a very productive director. His 1960 feature debut À bout de souffle caused a sensation and his oeuvre since then has been, and remains, food for thought for legions of film theorists and film historians. Several of his early films expressed his political views; he was an avid reader of existential and Marxist philosophy. His later films are about representation and human conflict from a humanist and Marxist perspective. In 2010, Godard was awarded an Academy Honorary Award; his body of work has inspired many great filmmakers.

Filmography

Une femme coquette (1955, short), Opération Béton (1954, short doc), Tous les garçons s'appelent Patrick (1957, short), Une histoire d'eau (1958, short), À bout de souffle (1960), Le petit soldat (1960), Une femme est une femme (1961), La paresse (1961, episode), Vivre sa vie (1962), Le nouveau monde (1962, episode), Les carabiniers (1963), Le grand escroc (1963, episode), Le mépris (1963), Bande à part (1964), Montparnasse-Levallois (1964, episode), Une femme mariée (1964), Alphaville (1965), Pierrot le fou (1965), Masculin féminin (1966), Made in USA (1966), Deux ou trois choses que je sais d'elle (1966), Anticipation (1966, episode), Loin du Vietnam (1966), La Chinoise (1967), Vangelo 70 (1967, episode), Week-end (1967), Le gai savoir (1968), Ciné-tracts (1968), Un film comme les autres (1968), One Plus One (1968), One American Movie (1968), British Sounds (1969), Pravda (1969), Vent d'est (1969), Luttes en Italie (1969), Jusqu'à la victoire (1970), Vladimir et Rosa (1971), Tout va bien (1972), Letter to Jane (1972), Ici et ailleurs (1974), Numéro deux (1975), Comment ça va (1975), Six fois deux (1976), France tour détour deux enfants (1978), Sauve qui peut (1979), Scénario du film Passion (1981, short), Passion (1981), Changer d'image (1982, short), Lettre à Freddy Buache (1982, short), Prénom Carmen (1982), Je vous salue, Marie (1984), Détective (1985), Grandeur et décadence d'un petit commerce de cinéma (1985), Soft and Hard (1985, short), Meeting W.A. (1986, short), Armide (1987, episode of Aria), King Lear (1987), Soigne ta droite (1987), Closed (1988), On s'est tous défilé (1988), Puissance de la parole (1988), Le dernier mot (1988, episode), Le rapport Darty (1989), Histoire(s) du cinéma (1989-1998), Nouvelle Vague (1990), Allemagne neuf zéro (1991), Contre l'oubli (episode Pour Thomas Wainggai, 1991), Hélas pour moi (1993), Les enfants jouent à la Russie (1993), JLG / JLG (1994), Deux fois cinquante ans de cinéma Français (1995, doc, with Anne-Marie Miéville), For Ever Mozart (1996), The Old Place (1998, doc), L'origine du XXIème siècle (2000, doc), Éloge de l'amour (2001), Liberté et patrie (2002, short), Ten Minutes Older: The Cello (2002, episode Dans le noir du temps), Notre musique (2004), Vrai faux passeport (2006, doc), Une catastrophe (2008, short), Tribute to Éric Rohmer (2010, short), Film socialisme (2010), 3x3D (segment The Three Disasters) (2013), Khan Khanne (2014, short), Ponts de Sarajevo/Bridges of Sarajevo (2014, omnibus film), Adieu au langage (2014), Remerciements de Jean-Luc Godard à son Prix d'honneur du cinéma suisse (2015, short), Bande-annonce de ‘Le livre d’image’ (2018, short), Le livre d'image/The Image Book (2018)

More info: Wikipedia, Jean-Luc Godard

Jean-Luc Godard op IFFR

Ici et Ailleurs

Ici et Ailleurs

Godard gaf ons twee versies van de inhoud van Ici et ailleurs, Scenario A en Scenario B. Scenario A: "In 1970 heette deze film Victoire. In 1974 heet hij Ici et Ailleurs (hier en ergens anders). Hier: een Franse familie die naar de televisie kijkt. Ergens anders: beelden van de Palestijnse revolutie. Hier: vandaag, het lawaai en het beeld van dit lawaai van vandaag. Ergens anders: eerst gisteren, in het buitenland, dan morgen. Hier: heel eenvoudige beelden: een jongetje dat naar de televisie kijkt vóór het maken van zijn huiswerk en nà het eten van de soep. Ergens anders: heel eenvoudige beelden: fedayin kritiseren de manier waarop ze de rivier hebben overgestoken onder Israelisch mitrailleurvuur. Maar hoe komt het dat we niet in staat zijn geweest tot het lezen en tot het luisteren naar die hele simpele beelden en dat we er (zoals iedereen) iets anders over gezegd hebben, iets anders dan wat ze zeiden? Zonder twijfel kunnen we niet zien of luisteren, of staat het geluid te sterk en bedekt het de realiteit. Hier leren zien om ergens anders te luisteren. leren jezelf te horen praten om te zien wat de anderen doen. De anderen, dat 'ergens anders' van het 'hier' van ons". Scenario B: Hier: Frankrijk 1974. Ergens anders: Palestina 1970. Hier: vandaag. Ergens anders: eerst gisteren, dan morgen. Hier: heel eenvoudige beelden: een jongetje kijkt naar de televisie vóór (of onder) het maken van zijn huiswerk na het uit school komen. Ergens anders: heel eenvoudige beelden: fedayin kritiseren de manier waarop ze de rivier hebben overgestoken onder Israelisch mitrailleurvuur. Maar hoe komt het dat we niet in staat zijn geweest tot lezen en tot het luisteren naar die heel simpele beelden en dat we er (zoals idereen) iets anders over gezegd hebben, iets anders echter dan wat ze zeiden? Zonder twijfel kunnen we niet zien of luisteren, of staat het geluid te sterk en bedekt het de realiteit. Maar misschien dat dat ook voortkomt uit het feit dat onze eigen beelden voor ons onleesbaar zijn, en dat we vóór over anderen te praten we ons wat langer bezig moeten houden met te leren om ons heen te kijken, en vervolgens leren om die visie voor de anderen te vertalen om die niet aan hen op te dringen. Mischien dat men dan opmerkt dat het kind vanuit zichzelf het geluid van de televisie hard zet om het geluid van de school te overstemmen en dat er een verband is met het feit dat de militanten het geluid van mama/de internationale overstemmen door het volume van papa/het kapitaal open te draaien. Hier kijken om ergens anders te luisteren, en andersom."

Jean-Luc Godard
  • 60'

  • Frankrijk

IFFR 1976

Wereldpremiere

Der kleine Godard

Der kleine Godard

Alle films van Costard zijn niet alleen bespiegelingen over hun onderwerp, maar tevens over de economische, politieke en historische omstandigheden waarin ze tot stand kwamen. Ze zijn de weerspiegeling van en het commentaar op het soort historisch determinisme dat zelfs aan uitgesproken experimenten in 'zuivere esthetiek' ten grondslag ligt. Terwijl deze relatie tussen het kunstprodukt en zijn materiële omstandigheden in de duidelijk experimentele films slechts terloops aan de orde komt, vormt ze in Der kleine Godard juist de kern. Enerzijds is het een film over het maken van films (een algemene indruk van de Duitse filmwereld, over big-budget produkties van Fassbinder en Hark Bohm en enkele geldverschaffers van de televisie en de gemeente Hamburg, alsmede een overzicht van de technische mogelijkheden van super-8 tot aan 35 mm Panavision). Anderzijds is het ook een hoogst persoonlijke film over de maker ervan, H. Costard, wiens eigen (niet te scheiden) leven en werk onverbrekelijk verbonden zijn met dezelfde grote instituties en technische hulpmiddelen. Enkele van Costards recentere films neigden in de richting van bijna pure abstractie, maar Der kleine Godard is zo concreet als maar mogelijk is. Oppervlakkig gezien zou men hem zelfs voor een amateurfilm kunnen houden, omdat de maker in zijn gefilmde dagboek bezoeken aan vrienden, shots van zijn woning en van zichzelf terwijl hij eet, slaapt, loopt, fietst en werkt, heeft opgenomen. Maar de periode waarin 'het verhaal' van de film zich afspeelt, strekt zich uit van mei tot september 1977, beginnend met het opstellen van zijn subsidieaanvraag aan het 'Kuratorium junger deutscher Film' (die op 15 juni 1977 werd afgewezen) en eindigend met Costards vertrek uit Hamburg na een mislukte bespreking met zijn eventuele producers van de NDR-televisie. En zoals de 'amateurfilm' onmerkbaar uitgroeit tot een film over filmmaken en filmfinanciering in het algemeen, zo zou het zelfportret kunnen staan voor een volledig afgerond portret van de Duitse filmwereld, met al zijn beslissingen-achter-de-schermen, zijn curiositeiten, tegenstellingen en tegenstrijdigheden. De paradoxen bepalen het doen en laten van de filmer, zowel in het openbaar als thuis.

Hellmuth Costard
  • 81'

  • Duitsland

IFFR 1979

Sauve qui peut (la vie)

Sauve qui peut (la vie)

Denise geeft haar baan bij een televisiestation op om in de bergen met dieren te gaan werken. Ze heeft lucht nodig, maar kan zich nog niet voorstellen hoe gewelddadig tocht kan zijn. Haar weg heet: het denkbeeldige. De weg van Paul heet: angst. Angst om de grote stad te verlaten, waar velen alleen zijn. Angst om door Denise verlaten te worden, wiens stap hij niet kan begrijpen en niet kan volgen. Angst om niet in staat te zijn weer een relatie met zijn ex-vrouw en hun dochter aan te gaan. Isabelle Rivièra is een soort middelpunt tussen deze twee extremen. Ze komt van het platteland en werd een hoer in de grote internationale stad, waar de sexuele fantasiën van mannen eindeloos zijn en veel geld betekenen voor iemand die gedoemd is met haar lichaam voor haar rust te betalen. Haar weg heet natuurlijk: commercie. In het laatste deel, genaamd Muziek, worden alle draden tussen de drie hoofdpersonen en alle anderen ontrafeld; en in het laatste beeld zien we muzikanten het hoofdthema spelen, terwijl Paul, die net door een auto is aangereden, zichzelf betast, denkend dat hij niet doodgaat, omdat hij niets voelt, echt niets.

Jean-Luc Godard
  • 87'

  • Frankrijk

IFFR 1981

Jean-Luc

Jean-Luc

Een video waarin Godard zelf centraal staat. Hij wordt geïnterviewd door twee journalisten: één van France-Culture en één van Libération. De video is een helft van een tweeluik; de andere helft heet Lèçons de choses. Deze helft geeft aan de hand van een grote hoeveelheid archiefbeelden een brede benadering van systemen die werelden en wereldbeelden ordenen. Het tweeluik is op zich weer onderdeel van een serie, Six fois deux, sur et sous la communication, waarin steeds een intieme en persoonlijke benadering contrasteert met een bredere en meer zakelijke benadering van de communicatietechnieken die de wereld en het denken over de wereld beheersen.

Jean-Luc Godard
  • 48'

  • Frankrijk

IFFR 1992