Met trots verwelkomt IFFR regisseurs Angelina Vázquez en Miguel Littin, die samen met universitair docent José Miguel Palacios van het CSU Long Beach Department of Film & Electronic Arts komen praten over de Chileense cinema in ballingschap.
Hoewel beiden grote namen zijn op dit gebied, hebben ze een totaal verschillende achtergrond. Toen Vázquez Chili verliet had ze al een paar korte film gemaakt en als cameravrouw gewerkt bij Patricio Guzmán’s La respuesta de octubre (1972), en had ze zich als activist ingezet voor de Movimiento de Izquierda Revolucionaria (MIR). Het merendeel van haar films maakte ze in Finland, waar ze na de staatsgreep van Pinochet in 1973 naartoe was gevlucht. Met een combinatie van direct cinema en een essayistische benadering in werken alsTwo Years in Finland (1975) of Fragmentos de un diario inacabado(1983) gaf Vázquez een sterk persoonlijke visie op het Chileense leven in ballingschap.
Miguel Littin was vóór de coup een van de bekendste Chileense regisseurs, met name door de film El chacal de Nahueltoro (1969). Hij ging naar Mexico, misschien wel de enige Spaanstalige filmcultuur op het continent waar een auteur met zijn ambities terecht kon. Daar maakte hijActas de Marusia(1975), een van de meest geprezen Chileense ballingschapsfilms. Vanuit deze sterk verschillende achtergronden bespreekt het drietal wat die gebeurtenissen destijds betekenden en wat ze nu nog voor ons betekenen.
