Op zijn eigen wijze heeft regisseur en vormgever Jaap Drupsteen de indrukwekkende partituur van Luciano Berio’s Sinfonia (1968) gevisualiseerd voor televisie. Afgaand op de partituur, op zijn oren en op de beelden die de muziek oproepen, heeft hij een kleurrijke en levendige analyse van de muziek gemaakt. De interactie tussen de musici, bepaalde wendingen en accenten in de muziek en de sfeer die de muziek omringt, wordt tot uitdrukking gebracht in een beeldcollage die in gelaagdheid en complexiteit niet voor de muziek van Berio onderdoet.
