Eduard is een loner die zijn gevoelens uit in sentimentele gedichten en niet gelooft dat hij zelf veel invloed op de loop der dingen kan uitoefenen. Julia is ervan overtuigd dat ze moet vechten voor alles wat ze wil. Fünf-Uhr-Schatten speelt zich af tijdens de vierentwintig uur nadat Eduard en Julia hun relatie verbroken hebben. Ze besluiten elkaar nog een laatste keer te ontmoeten. Hun reis door de nacht is tevens een reis langs de grenzen van hun emoties en verwachtingen.De film is opgebouwd uit losse, bijna op zichzelf staande episoden van ontmoetingen en gebeurtenissen. Aan het eind van hun reis besluiten Eduard en Julia samen verder te gaan: het vertrouwen blijkt uiteindelijk groter dan de twijfel. Maar een echt einde kent de film niet; er is eerder sprake van een momentopname uit een nog lang niet afgesloten proces.Wunderlich wil de gebeurtenissen niet in een stroomversnelling brengen maar ze juist vertragen, tot stilstand laten komen. De ontwikkeling in deze film zit in kleine dingen, niet in dramatische omwentelingen. In de credits verwijst Wunderlich naar Michelangelo Antonioni: net als deze filmmaker wil hij de momenten tussen de gebeurtenissen in laten zien. Het tempo van de film wisselt voortdurend. Terwijl het verhaal zich in golfbewegingen ontwikkelt, blijft de camera rustig en op afstand en toont de personages in hun kwetsbaarheid en angst om alleen te zijn.
