Als de 22-jarige Marian Kovacs in zijn cel door een gevangenisbewaker wordt gewekt, trekt in een flashback zijn verleden aan ons voorbij, een verleden dat wordt gedomineerd door wrede pogingen van de Tsjechische overheid om een ‘aangepast’ mens van hem te maken. Marian werd in 1972 geboren in een zigeunerfamilie, die volgens regeringsambtenaren niet in staat was hem een ‘conventionele’ opvoeding te geven. Reeds op driejarige leeftijd werd hij in een weeshuis geplaatst. Marian sprak geen Tsjechisch, nam het niet zo nauw met zijn persoonlijke hygiëne, en werd daarom geminacht en afgewezen. Enkele jaren later plaatste men hem zelfs in een instituut voor geestelijk gehandicapte kinderen: hij werd als ‘achterlijk’ beschouwd als gevolg van ‘erfelijke stoornissen inherent aan zijn stam’. Marian groeide op in een wereld waarin hij werd uitgebuit, gestraft en uitgestoten. Als hij in een gevangenis terechtkomt, wordt hij heimelijk verliefd op de consulente Eva, maar hij is niet in een normale, blijvende relatie op te bouwen.Petr Václav maakte in zijn indrukwekkende en realistische speelfilmdebuut, waarin hij als een ware filmveteraan het dunne koord tussen documentaire en fictie weet te bewandelen, uitsluitend gebruik van niet-professionele acteurs. Hij documenteerde zich voor deze film door gesprekken te voeren met zigeunerkinderen in opvoedingsgestichten.
