Salvador Vega, een zigeuner, is de laatste smid van Sevilla. Zijn leven wordt nog altijd bepaald door een ingrijpende gebeurtenis uit het verleden. In 1968 werd hij, achttien jaar oud, door de Franco-gezinde politie gearresteerd wegens vermeende handel in hasj en twee maanden gevangen gezet. Terwijl hij in een politiecel in Valencia zat, verliet zijn Ierse zigeunervrouw hem met hun vier maanden oude zoontje. Eenmaal uit de gevangenis ging Vega hen, zonder enige geografische kennis, op zijn innerlijke kompas, achterna en kwam na een odyssee door Europa in Zweden terecht. Daar verbleef hij met tussenpozen twaalf jaar en kwam er in contact met de kunst en met de waanzin, en hij leerde er denken. Zijn vrouw en zoontje vond hij niet terug, ook daarna niet meer. Niet lang geleden is hij er bij toeval achtergekomen dat hij destijds door de broers van zijn vrouw verraden is. Sinds zijn definitieve terugkeer naar Spanje, in 1981, heeft hij een kleine smederij in Triana, een volkswijk van Sevilla. Voor hem en zijn vrienden is deze wijk een laatste vrijplaats waar de tijd stilstaat en waar de waarden uit de buitenwereld ongedaan zijn gemaakt. José de messenslijper, Paco die de overleden zanger Camaron adoreert, Fernando die zijn geliefde beroemde vader mist, Antonio Chiquetete de flamenco- en balladezanger: iedereen is er gelijk, iedereen wordt evenzeer gekenmerkt door de tragiek van het zigeunerbestaan. De toekomst is niet morgen, maar nu, over een uur.
