Van Georg Büchners (1813-1837) toneelklassieker over Weltschmerz en menselijke eenzaamheid zijn al vele televisie- en speelfilms gemaakt. Op de vraag ‘Weer een Woyzeck?’ antwoordden de makers: ‘Waarom niet?’ De universele dramatische kenmerken van het verhaal nodigen elke keer uit tot nieuwe gezichtspunten en interpretaties. Was Woyzeck oorspronkelijk een kapper, in is hij werkzaam in een kleine barak bij de spoorwegen. Woyzeck is een grote, ongeschoren, zweterige kerel. Zijn leven wordt gedicteerd door de dienstregeling van de treinen en de luide, kwellende stem door de luidspreker. Iedere dag scheert Woyzeck zijn aanmatigende chef en iedere dag is de haat in zijn ogen zichtbaar als hij het mes tegen de keel van zijn kweller zet. Woyzeck wordt openlijk bedrogen door zijn vrouw Maria van wie hij nog altijd houdt. De zinloosheid en vreugdeloosheid van Woyzecks leven sluit in prachtig aan bij het uitgestrekte, koude Hongaarse landschap waar de versie van zich afspeelt.
