is de eerste Generation X gay comedy uit het midden van de Verenigde Staten. Mark, een seropositieve kunstenaar, is geobsedeerd door het idee een kathedraal te bouwen ter ere van zijn vader. Joey, zijn vriend, is vuilnisman en neemt zijn favoriete vuilnis mee naar huis om er troost bij te zoeken. Hij is op zoek naar zijn echte ouders. De twee leven een leven dat erg lijkt op ieder ander leven: ze flirten, klagen en genieten gezelschap van hun roddelzieke vrienden. Debutant Eric Mueller slaagt erin dit hedendaagse verhaal luchthartig te houden, waarbij met name de acteerprestaties opvallen, alsmede Muellers oog voor het landschap van Minneapolis. doet denken aan Richard Glatzers Grief, maar er valt wat minder te schaterlachen en wat meer te genieten van de locaties en van Muellers feeling voor de excentrieke kanten van het dagelijkse leven. heeft bovendien twee kwaliteiten die tegenwoordig in veel gay-films ontbreken: bescheidenheid en charme.
