Sobere, subtiele en intieme film over het mislukkende liefdesleven van twee niet meer zo jonge en niet zo geslaagde kunstenaars en vrienden: de acteur Paul (een dragende rol van Lou Castel) en de schrijver Marcus (gespeeld door een tragi¬komische Jean-Pierre Léaud). Paul blijft bij zijn Fanchon omwille van de kinderen, maar houdt eigenlijk van Ulrika (een bijrol van Johanna ter Steege, die eerder in Garrels J’entends plus la guitare een hoofdrol speelde). Marcus houdt van zijn vriendin Hélène, maar zij verlaat hem. Paul komt niet meer tot schrijven; hij denkt nog slechts, bijvoorbeeld aan zijn kinderen. Marcus doet wanhopige pogingen om Hélène terug te winnen.Zowel private beslommeringen als grootse thema’s (de Golfoorlog, de ondergang van het communisme) komen in de dialogen tussen Paul en Marcus aan de orde; een effect dat het realistische gehalte van de film versterkt. De crisis in het persoonlijke leven en die in de wereldpolitiek lopen parallel; beide vragen om een morele stellingname van de personages.La naissance de l’amour komt voort uit Garrels behoefte (bij deze en andere films) om de verbeelding te betrekken op zijn eigen omgeving; daarom voert hij hier het leven van kunstenaars met hun alledaagse dramatiek op. Morele en existentiële vragen worden volledig ingebed in het vaak triviale van de geleefde werkelijkheid. Garrel laat zien hoe zijn personages zich op kritieke momenten van hun leven laten leiden door irrationaliteiten en toevalligheden. Hij omschreef La naissance de l’amour onder meer als ‘een studie van de toevallige gebeurtenissen die voorafgaan aan de liefde’.
