De titel, ‘de verleiding van de uil’, moet tamelijk letterlijk worden genomen. Saparelli maakt op een inventieve en geestige manier gebruik van de vervormingstechnieken van het medium video om een droomwereld realistisch voor te stellen. Zo kan een vloer in een kamer in deze videowereld veranderen in een wateroppervlak dat de personages blijft dragen, totdat besloten wordt om er een duik in te nemen.In zekere zin bestaat de video uit twee delen. Het eerste gedeelte speelt zich af in een interieur en draagt een sterk symbolisch karakter. Het tweede gedeelte bestaat uit een razende reis, gezien vanuit een auto die uiteindelijk, en tamelijk plotseling, weer uitkomt in de symbolische omgeving van het eerste deel. Saparelli noemde zijn video een symbolische vertelling over de dood als een onverwachte en toevallige gebeurtenis.
