Lucrecia Martel is opgeleid aan Avellaneda Experimental (AVEX) en de Escuela Nacional de Experimentación y Realización Cinematográfica (ENERC) in Buenos Aires. Ze introduceerde haar compromisloze visie aan de wereld met haar debuutfilm La ciénaga die in 2001 in première ging op het Berlin International Film Festival. Haar volgende speelfilm, La niña santa, dong in 2004 mee naar de prijzen in Cannes. Beide films vertoonden al kenmerken van een auteur die weigert gewaagde thema’s te mijden. Ze stort haar publiek in een kinderlijke kijk op de wereld waarin tijd en ruimte elastisch en grenzeloos zijn, waarbij ze zonder angst tienerseksualiteit, groepsdynamiek en klassenverschillen verkent.
In La mujer sin cabeza (Cannes Competition 2008) kwamen haar thematische fascinaties samen, deze keer vanuit het perspectief van een vrouw in geestelijke nood. Met haar meest recente film, Zama, die in 2017 in première ging in Venetië, begeven Martel en haar publiek zich op onbekend terrein. In deze spraakmakende, dystopische historische film die het genre op zijn kop zet, voert Martel een mannelijk hoofdpersoon op, maar blijft de spelletjes ontmaskeren die botsende sociale en raciale groepen spelen.
Eén Martel-kenmerk is haar bijzondere kijk op tijdelijkheid en ruimte. Haar gevoel voor filmisch ritme is revolutionair, omdat het de logica van de zintuigen nauwkeurig weerspiegelt. Hoewel haar vakmanschap wordt gekenmerkt door een duidelijk eigen stijl, bewijst Martel met elke nieuwe film dat zij zich blijft ontwikkelen en ook steeds ambitieuzer wordt. In haar masterclass ontleedt Martel de technieken die ze gebruikt om tijd en ruimte in de cinema te vervormen.
Tijdens deze masterclass gaat filmproducent en oud-directeur IFFR Simon Field in gesprek met Lucrecia Martel.
