Gostanza da Libbiano, dat geïnspireerd is op de rechtbankverslagen van een heksenproces, bezorgde Benvenuti unanieme lofbetuigingen van critici en vergelijkingen met Dreyer en Bresson. Aanvankelijk wilde Benvenuti Gostanza meteen na Confortorio maken, als laatste deel in een trilogie die begon met Il Bacio di Giuda. Zoals bij een drieluik is Il Bacio d Giuda het hoofdpaneel, dat de woorden en het leven van Christus presenteert, terwijl de twee volgende speelfilms de zijpanelen vormen, die de misstappen weergeven die de kerk maakte in naam van Christus, toen hij zich vestigde als wereldlijke macht. Terwijl in Confortorio de vijanden van de kerk de joden zijn, vormt Gostanza een actueel voorbeeld van de manier waarop vrouwen door de eeuwen heen tot slachtoffer zijn gemaakt in de naam van de godsdienst. Maar terwijl Confortorio eindigt met een executie die uitloopt op een (tragische) overwinning, blijkt het uiteindelijke lot van Gostanza nog afschuwelijker te zijn dan de dood zelf. Dankzij Benvenuti’s strakke camerawerk (geïnspireerd door de maniëristische schilder Bronzino), de betoverende zwart-witbeelden en het onvergetelijke spel van Lucia Poli, behoort Gostanza da Libbiano tot de beste Italiaanse films van het decennium. Na het winnen van de Speciale Juryprijs op het filmfestival van Locarno was het de eerste film van Benvenuti die een echte, zij het beperkte, distributie in bioscopen in Italië beleefde.
Film details
- Productieland
- Italië
- Jaar
- 2000
- Festivaleditie
- IFFR 2009
- Lengte
- 87'
- Medium/Formaat
- 35mm
