The Reinactors

The Reinactors volgt over een periode van een jaar de uiteenlopende levens van mensen die filmpersonages nadoen en van mensen die op filmsterren lijken. Het verhaal, gedraaid in cinema-véritéstijl zonder commentaar, wordt verteld door de beelden van het dagelijks leven en de achtergronden van deze dikwijls ruwe figuren van de straat. Deze kleine zelfstandigen verkleden zich als Hollywoodfilmiconen en scharrelen hun kostje bij elkaar door te poseren voor foto’s met toeristen. Sommigen zien zichzelf als onontdekte sterren, anderen proberen gewoon de eindjes aan elkaar te knopen. Al deze personages hebben hun dromen, die lijken samen te komen op de hoek van de boulevard van gebroken dromen en de snelweg naar de hel. Ze komen letterlijk zó uit de films, en toch dreigen hun individuele levens het bizarre scala aan Hollywoodfilmiconen te overschaduwen die zij zich toe-eigenen. De film maakt deze opgedirkte sloebers niet belachelijk. Naarmate we dieper doordringen in hun wereld, bezien we de boulevard steeds meer door hun ogen en dringt het tot ons door dat deze ‘re-enactors’ een uitvloeisel zijn van Hollywood zelf, dat werkt als een geestverruimend middel.
David Markey: ‘De film is net een Hollywoodklassieker uit de crisisjaren, maar dan een remake voor het nieuwe millennium … Het is ook een film over de genadeloze wereld achter de schermen en tussen de coulissen van de showbusiness. Een popcultuurimplosie, een diepzinnig statement over hoe onze cultuur ervoor staat.’ (EH)

• 

•