Het spelen met bewegende lichtpunten en lichtbanen staat centraal bij Hans Schork. Met deze voortdurende beweging laat hij vlakken doorlopend veranderen. Aan de binnenkant van een voorplaat etst Schork een patroon van lijnen met hierachter weer een ronde schijf met andere lijnen en vormen en daar weer achter bevindt zich de lichtbron. Waar dit licht door beide “obstakels” heen kan breken, zien we stralende lijnen of punten. Behalve lichtsculpturen maakt Schork ook lichtschilderijen. Hier gebruikt hij licht als een penseel, dat hij op een gevoelige plaat laat inwerken, in feite dus een vorm van fotografie.
