Rois et reine

De nieuwe film van Arnaud Desplechin bevat niet één, maar twee verhalen over de met elkaar verweven levens van Ismael (Mathieu Amalric) en Nora (Emmanuelle Devos). Ismael’s verhaal is een nachtmerrie-achtig komisch nummer in variétéstijl. Hij wordt afgevoerd naar een psychiatrische inrichting waar hij de degens kruist met de directrice (een briljante rol van Catherine Deneuve), plundert samen met zijn advocaat met uitpuilende ogen (Hippolyte Girardot) de inrichtingsapotheek en maakt de broze jonge Arielle (Magali Woch), die kort daarvoor een zelfmoordpoging heeft gedaan, het hof. Nora’s verhaal is veel somberder; zij is de zelfmoord van haar minnaar te boven gekomen, heeft als alleenstaande moeder haar zoon grootgebracht en begeleidt nu in haar eentje de stervensweg van haar vader (magnifiek acteerwerk van de grootse Maurice Garrrel). Zoals altijd verkent Arnaud Desplechin onbevreesd het niemandsland tussen komedie en tragedie, blijdschap en wanhoop, geloof en goddeloosheid. Zijn fijngevoeligheid is indrukwekkender dan van welke andere regisseur in de huidige cinema ook: afwisselend Shakespeariaans, Rabelaisiaans, en Rothiaans (Phillip Roth, dus). Dit is misschien wel zijn rijkste film, zo vol leven dat vergeleken daarbij bijna alles gemummificeerd lijkt. (KJ)