L’intrus

Een verhaal vertellen in beeld en geluid, zonder conventionele vertelstructuur: met die leidraad continueert Claire Denis haar zoektocht naar een pure filmtaal. Met deze werkwijze, die Denis al eerder liet zien in Beau travail, gaat ze in L’intrus nog een stapje verder. De inspiratie voor de film komt van het gelijknamige boek van de Franse filosoof Jean-Luc Nancy uit 2000. Een andere bron vormde In the South Seas (1896) van Robert Louis Stevenson over de eilanden in de Stille Zuidzee. Een Fransman (Michel Subor, de commandant in Beau travail) neemt een flinke som geld op van een Zwitserse bankrekening voor zijn harttransplantatie. Na de operatie reist hij door naar Zuid-Korea (waar we in een gastrol Kim Dong-Ho zien, directeur van het Pusan International Film Festival), om zijn plannen te bespreken voor het bouwen van zijn droomboot. Dan vervolgt de hoofdpersoon zijn reis naar Tahiti om daar een verloren zoon te vinden. L’intrus is een menselijke, herkenbare film over iemand die met een nieuw hart ook nieuw, vrijer en mooier leven wil beginnen. Een wereldreis en innerlijke zoektocht ineen, met de sprekende cinemascopetaal van Denis’ vaste partner Agnès Godard. (SdH)