Polissons et galipettes

Vanaf het alleerste begin van de zwijgende film lijkt de camera het voyeuristische middel bij uitstek te zijn geweest om mensen te filmen die de liefde bedrijven. Al snel ontstond er een ondergronds productiesysteem dat privéverzamelaars in staat stelde hun geheime passie voor grensoverschrijdende seks te bevredigen. De films werden op goed geluk op een achternamiddag in elkaar geknutseld met wat vrienden en lokale prostituees die voor een paar centen meededen. Omdat ze natuurlijk allemaal anoniem wilden blijven, is het nu onmogelijk geworden om er achter te komen wie ze waren. Juist daarom is het nu zo leuk om te zien hoe deze ‘acteurs’ hun pruiken en nepsnorren midden in een scène rechtschuiven om niet herkend te worden. Het is ontroerend om te zien hoe fris en naïef deze films lijken in vergelijking met hedendaagse 18+ films. Sommige van de films werden gemaakt met de camera’s, decors en kostuums van ‘echte’ filmsets en geregisseerd door echte regisseurs, onder wie zonder twijfel niet de minste. Deze stiekem gemaakte vieze filmpjes hebben ons op wonderlijke wijze bereikt. Op hun eigen amusante manier betrekken ze ons op een directe, fysieke en intieme manier bij de goeie ouwe tijd. Ze maken duidelijk hoe de menselijke natuur werkt, hoe ze hetzelfde is gebleven en hoe onveranderlijk ze altijd zal blijven. Michel Reilhac