Teatro di guerra

1994: de oorlog in ex-Joegoslavië is al drie jaar aan de gang. Een jonge acteur/regisseur, Leo, is in Napels begonnen met de repetities van een toneelstuk dat hij in een van de kleine theaters van Sarajevo wil opvoeren. Leo’s gezelschap heeft weinig geld en middelen. Ze opereren vanuit een vervallen theatertje, dat zich als een klein fort in het midden van de smalle straten van de Spaanse wijk van Napels bevindt. Het toneelstuk is Aeschylos’ De zeven tegen Thèbe, een stuk over een beleg en een oorlog tussen broers met dodelijke afloop.Regisseur Mario Martone is zelf een hooggewaardeerd avantgarde-theatermaker en sinds Morte di un matematico napoletano (1992) tevens een bekend Italiaans filmmaker. In Teatro di guerra weet hij beide disciplines prachtig met elkaar te verbinden. De film is een complexe en subtiele reflectie op de leegte en het onbegrip dat de oorlog met zich meebrengt. Het drama werd opgebouwd uit vier lagen: de personages in het toneelstuk, de worstelingen binnen de theatergroep, het slagveld van de arme, door misdaad geplaagde wijk in Napels en de niet getoonde wereld van het Bosnische conflict. De frustratie en de verlammende gevoelens die Leo tijdens de productie van het toneelstuk ervaart, zijn een weerspiegeling van een Europa dat toekijkt terwijl Joegoslavië ten prooi valt aan een burgeroorlog.