In Thessaloniki, op een regenachtige zondag, bereidt de oude schrijver Alexander zich voor op zijn vertrek uit het huis bij de zee waar hij zijn hele leven gewoond heeft. De volgende dag zal hij naar het ziekenhuis gaan. Zijn arts had hem gezegd zich te melden wanneer de pijn ondraaglijk zou worden. Het is snel gegaan, zo blijkt uit zijn monoloog. Terwijl hij zijn spullen opruimt, vindt hij brieven van zijn lang geleden overleden vrouw en wordt door allerlei herinneringen overvallen. Hij realiseert zich hoeveel zij van hem hield, en hoezeer hij – de door zijn werk geobsedeerde schrijver – deed alsof dat normaal was. Heden en verleden smelten samen wanneer een onverwachte ontmoeting met een Albanees jongetje de schrijver de mogelijkheid biedt om de verloren geluksmomenten uit zijn verleden te herleven. Hij gaat op weg om het jongetje met zijn grootmoeder in Albanië te herenigen. Zo begint een mysterieuze reis en een bijzondere vriendschap.Eternity and a Day is duidelijk herkenbaar als een ‘Angelopoulos’, niet in de laatste plaats door de lange, poëtische shots en een prachtige soundtrack. Angelopoulos werkte voor deze film weer samen met cameraman Yorgos Arvanitis en vaste componist Eleni Karaindrou en won met zijn elfde speelfilm eindelijk een Gouden Palm op het festival van Cannes. Eternity and a Day bevestigt eens te meer zijn status als een van de grote meesters van de film.
