In meeslepende, raadselachtige travelling-shots doorkruisen Meyer and Schaerf de wegen van een Palestijns vluchtelingenkamp. Af en toe zien we kinderen, ontmoetingen tussen mensen, maar bovenal worden we ons bewust van de sjofele gebouwen en het trieste terrein dat nergens een gevoel van ’thuis’ geeft, maar juist de sensatie van thuisloosheid, van een doorgangsplek naar god weet waar. De makers, die vele andere werken en installaties rond het idee van plaats/eigenheid en geografie hebben gemaakt, zien af van de traditionele voice-over en bieden de kijker een uniek en onconventioneel document van een plek. Ze laten het aan de kijker over om deze ruimtes van de ‘ander’ te observeren en te definiëren, om een omgeving tegemoet te treden zonder het comfort van een tussenpersoon, of dat nu een Palestijnse bewoner of een commentaarstem van buitenaf is.
De titel van de film verwijst naar een term uit het bankwezen. Meyer en Schaerf: ‘Alles begint in een kamp, het paradigma van deze eeuw die gekenmerkt wordt door uitroeiing, asielzoekers en een door de staat georganiseerde migratie. (…) Documentary Credit documenteert niet alleen om krediet te krijgen voor zijn waarheid, het is ook een essayistische film die montage en geluidsband dusdanig inzet dat het materiaal zichzelf verheldert én tegenspreekt, zodat het gedeelde vertrouwensrisico in werking kan treden.’
