Balkan Baroque is een zowel reële als imaginaire biografie van de Joegoslavische performance-kunstenares Marina Abramovic. Met rituelen, gebaseerd op het gebruik van het eigen lichaam, verkent ze in haar werk de grenzen van haar fysieke en psychische uithoudingsvermogen.De film is geen mechanische reproductie van Abramovic’ performances, maar creëert een heel eigen en nieuwe realiteit: de performances worden vertaald naar het cinematografische beeld en ingebed in de fictieve context van de film. Abramovic speelt haar eigen rol, verschijnt in verschillende, meervoudige gedaantes die haar identiteit voortdurend vervormen en vervagen. Herinneringen worden vermengd met fantasieën, dagdromen en met zowel artistieke als alledaagse rituelen. Het is alsof Abramovic als een Januskop twee kanten opkijkt: de ene blik gericht op het verleden, de andere op de toekomst. Het is een poging om zichzelf in het verleden terug te vinden, en tegelijkertijd gestalte te geven aan een proces van wording.Abramovic speelt haar eigen rol, verschijnt in verschillende, meervoudige gedaantes die haar identiteit voortdurend vervormen en vervagen. Herinneringen worden vermengd met fantasieën, dagdromen en met zowel artistieke als alledaagse rituelen. Het is alsof Abramovic als een Januskop twee kanten opkijkt: de ene blik gericht op het verleden, de andere op de toekomst. Het is een poging om zichzelf in het verleden terug te vinden, en tegelijkertijd gestalte te geven aan een proces van wording.De film is net zo grillig, fragmentarisch en discontinu als het geheugen zelf. De chronologische verhaallijn maakt zich los van de autonome beeld- en geluidslaag. De film werpt een ander licht op het werk van Abromovic, strekt het uit tot andere dimensies en roept nieuwe sensaties bij de toeschouwer op.
