In Under the Skin wordt de negentienjarige Iris geconfronteerd met de onverwachte dood van haar moeder. Ze is nauwelijks in staat dit verlies te verwerken en dreigt aan haar destructieve gedrag ten onder te gaan. Ze neemt ontslag en maakt een slippertje met ene Tom, wat leidt tot een uitsluitend op seks gebaseerde relatie. In haar dagdromen en nachtmerries blijft haar moeder prominent aanwezig. Iris is altijd jaloers geweest op haar vijf jaar oudere zus, de gelukkig getrouwde Rose. Rose, zelf ook aangedaan door het verlies van haar moeder, krijgt ruzie met haar jongere zus als die op de dag dat hun moeders as verstrooid zal worden, met alweer een andere jongeman in bed ligt. Iris wijst Rose de deur en de kloof tussen de beide zusters wordt groter. Iris lijkt alle controle over haar leven te verliezen. Ze begint door de stad te zwerven en haar ontmoetingen krijgen een meer en meer angstaanjagend en vernederend karakter.In haar debuutfilm zet regisseuse Adler de door verdriet, begeerte, verwarring en wanhoop voortgejaagde Iris met vaste hand neer. De deels dromerige, deels uitermate realistische uit de hand gedraaide beelden worden ondersteund door discobeats, klassieke muziek en een rappe verteltrant. Een keur van doorgewinterde acteurs (Rita Tushingham, Claire Rushbrook) en nieuwkomers (onder wie de indrukwekkende Samantha Morton als Iris) dragen het verhaal. De film won de Michael Powell Award voor de beste Britse speelfilm op het filmfestival van Edinburgh.
