Na de no-budget-festivalhits Small Time en het korte Where’s The Money Ronnie? van vorig jaar, stonden de producenten naar verluidt in de rij om de volgende film van de jonge Britse regisseur Shane Meadows te produceren. Meadows verloochende zijn achtergrond echter niet. TwentyFourSeven speelt in een stadje in de Engelse Midlands dat gelijkenissen vertoont met Nottingham, waar Meadows vandaan komt. De economische boom van de jaren negentig is aan het stadje voorbijgegaan. De jeugd drentelt nog steeds door de straten van ‘achterstandswijken’ en het tegenwoordig zo geroemde gemeenschapsgevoel van de jaren vijftig lijkt in eerste instantie ver te zoeken. Om de jeugd in deze uitzichtloze omstandigheden een doel te geven, wil Alan Darcy (Bob Hoskins) nieuw leven blazen in de amateur-boksclub uit zijn jeugd. Zelf is hij er in het begin van de film overigens ook niet al te best aan toe. Na een desastreuze start van de club, lijken de slenteraars die Darcy heeft weten te strikken na een tripje naar Wales enigszins in vorm te komen.De humor in TwentyFourSeven (de titel is slang voor ‘dag in, dag uit’) komt vooral voort uit de fraaie karakters: schijnbaar onverbeterlijke lanterfanters met weinig opleiding. De film heeft een sterke melancholische ondertoon in kleine scènes waarin Darcy in de heuvels van Wales staat te dromen of zijn oude tante meeneemt naar een dance hall.
