Ossos (‘botten’) is een minimalistisch drama dat zich afspeelt in de creoolse achterbuurt Estrella d’Africa in Lissabon. Tina is in het ziekenhuis bevallen van een baby, komt thuis en zet ogenblikkelijk het gas aan. Tina’s vriendje, ook nog een tiener, redt het kind, wikkelt het in een vuilniszak en gaat de straat op om ermee te bedelen. Hij biedt het kind ook te koop aan. Wanneer dat niet lukt, laat hij het kind eerst achter bij een verpleegster, later bij een jonge prostituée. Tina en haar beste vriendin Clotilde ondernemen ondertussen pogingen om het kind terug te krijgen. De baby zal overleven.Costa laat zijn acteurs nauwelijks emoties tonen. Hun gezichten zijn strak, hun bewegingen langzaam en vermoeid. Het zijn mensen die lamgeslagen zijn in een wereld waarin de enige echt vrolijke – of in ieder geval warm-menselijke – noot moet komen van de vriendschap tussen Tina en Clotilde. Maar het gevoel dat Costa op zijn eigenzinnige wijze weet op te roepen, is sterk en overtuigend en zorgt ervoor dat de toeschouwer de wanhoop recht in de ogen kijkt. Dat is mede te danken aan de donkere fotografie van Machuel en de ontregelend vasthoudende montage van Bastide.
