Filmmaker Jon Jost is voor vele collega’s een boegbeeld van het zogenaamde independent filmmaken. Een 16mm-camera in de ene hand, een microfoon in de andere: kleiner kan een filmploeg niet zijn. Maar een productiewijze alleen maakt nog geen interessante film. Josts oeuvre mag in de loop der jaren aan vele veranderingen onderhevig zijn geweest, een constante in zijn werk vormt zijn intelligente benadering van uiteenlopende, soms politiek getinte thema’s en een bijzonder oog voor ritme en montage. Wie anders dan Jost zou de zegeningen van de kleine digital camera op hun waarde kunnen schatten?Een eerste uiting hiervan is zijn London Brief. In het Engelse ‘brief’ liggen zowel ‘dossier’ als ‘kort’ besloten, maar ook de Nederlandse brief is van toepassing. Een videobrief of verslag van Londen door de ogen van een filmmaker, zo laat de film zich misschien het best karakteriseren. Jost isoleert het woord ‘Look’ uit de bordjes in de metro – ‘Look Left, Look Right’ – en nodigt de kijker uit met hem mee te kijken. Zijn cameralens richt zich onder meer op een automatenhal, metrohaltes, het British Museum en skaters in een park, waarbij hij voor elk onderwerp een andere, subtiele vorm van beeldmanipulatie kiest. Stop-motion, multi-split-screen, dubbele beelden en vertragingen van (vermeend) bekende Londense plekken, maken ruimte voor een frisse manier van observeren. Overigens is Jost tevens een briljant cameraman. Mind the Gap.
