Na zijn militaire dienst keert Makdong terug naar Ilsan, een voorstad van Seoul die symbool staat voor de ‘Koreaanse droom’: de snelle modernisering van Korea in de laatste dertig jaar. Die droom betekent onder andere dat de rijstvelden rond Makdongs geboorteplaats plaats hebben moeten maken voor lelijke hoogbouw. Het valt Makdong zwaar niet te denken aan vroegere, betere tijden. Zijn geestelijk gehandicapte broer is de enige die blij is met Makdongs terugkeer. Zijn andere broers hebben het huis verlaten, op zoek naar een carrière. Makdong vertrekt naar Youndeungpo, een ranzige wijk in Seoul, waar de industrie hand in hand gaat met een door geweld en misdaad beheerst nachtleven. Op zoek naar werk ontmoet hij de nachtclubzangeres Miae, het gangsterliefje van Bae Tae-Gon. Via deze man krijgt Makdong de kans zich waar te maken. Hij wordt al snel opgenomen in de criminele bende. Enige complicatie is dat Makdong en Miae zich soul mates voelen. Als Bae Tae-Gons vroegere baas uit de gevangenis komt en zijn wijk weer opeist, doet Makdong iets dat hij beter had kunnen laten. De coda van de film zet de gebeurtenissen echter in een nieuw daglicht…Eten en gegeten worden, dat lijkt het credo van deze soms keiharde film over de zwakheden van de moderne samenleving en de teloorgang van familiewaarden. Dat Lee Chang-Dong poëtische bespiegelingen kan combineren met een oog voor sociaal realisme, bewees hij eerder al in scenario’s voor To the Starry Island en A Single Spark van Park Kwang-Su.
