Deze documentaire volgt het compositieproces van het stuk ‘Tao’, waaraan Louis Andriessen tussen december 1995 en oktober 1996 werkte. Tao, in opdracht gecomponeerd, is het tweede deel van de trilogie ‘De laatste dag’, die handelt over de dood. De compositie dankt zijn naam aan het feit dat Andriessen gebruik maakte van teksten uit de Tao-Te Ching over de dood en de manier waarop de dood overwonnen kan worden. Tegenover deze esoterische tekst plaatste Andriessen de pianiste Mukaiyama Tomoko die naast de piano ook het traditionele Japanse koto-instrument bespeelt en in het Japans een gedicht voordraagt.De film volgt het werkproces van de componist, vanaf het moment waarop hij alleen nog maar een visioen in zijn hoofd heeft tot aan de première. Zo zien we Andriessen in april 1996 in Princeton, New York, waar hij aan de universiteit gastlessen geeft, en daadwerkelijk met componeren begint. Mukaiyama Tomoko is ondertussen naar Japan vertrokken om daar een koto te gaan halen. Andriessen wil haar namelijk op het instrument laten slaan, en aangezien de gemiddelde koto-eigenaar vreemd zal staan te kijken als er met trommelstokken op zijn instrument wordt geslagen, lijkt het haar beter om zelf een koto aan te schaffen. In de zomer van 1996 legt Andriessen ten slotte de laatste hand aan zijn compositie en speelt een pianoversie voor aan de dirigent Eötvös.Andriessen gaat naar China om een Tao klooster te bezoeken en de grootste klok ter wereld te zien. Plaatklokken spelen een belangrijke rol in zijn nieuwe compositie. Hij realiseert in China hoe belangrijk het ‘ritueel’ is, niet alleen in religie maar ook voor zijn eigen componeren.
