Jang Sun-Woo (1993): ‘Deze film laat zien wat er gebeurt als Jezus vandaag in Seoul zou opduiken. Eigenlijk wilden we eindigen met de kruisiging, maar we moesten een happier end verzinnen. Tijdens de produktie kampten we met twee problemen: we hadden geen geld en de overheid werkte tegen; ze vonden het een anti-regeringsfilm.’Een psychisch gestoorde die beweert Jezus te zijn en een wees geworden straatventer gaan op zoek naar de vrouw die de geest van Seoul belichaamt. De wees zoekt niet meer dan een surrogaatmoeder, maar de ‘gek’ is ervan overtuigd dat slechts één vrouw, de juiste, de stad kan redden van het in de Openbaringen aangekondigde noodlot. Hun schelmenstreken in de straten van Seoul weerspiegelen de werkelijkheid van de staat van beleg zoals die gold in de jaren na het Kwangju-bloedbad. Chun Doo-Hwans regime vreesde met recht de subversiteit van de film, maar de vele christenen in Zuid-Korea mochten zich Jangs kritiek ook aantrekken. Tony Rayns
