Dushanbe, de hoofdstad van Tadjikistan, net na de burgeroorlog. Protagonist Darwesh, van beroep filmmaker, doet onderzoek naar de toestand van de mensen die hier bedreigd door dood en geweld in een cultureel vacuüm leven. Aan het begin van de film raapt Darwesh een filmstrook van de vloer. De beeldjes zijn onherkenbaar. Hij besluit de filmstrook te bewaren om later te kunnen bepalen wat er precies op staat. Presence volgt hem vervolgens in zijn ontmoetingen met zijn vrienden Sergej en Safar. Hun discussies gaan over hun dringende behoefte de!hoofdstad te verlaten, een plek die hun bestaan determineert en hun levens structureert. Op Darwesh’ werktafel belanden filmbeelden van de burgeroorlog. Hij leest een brief van een vriendin uit Europa en heeft een nachtmerrie-achtig visioen dat haar bezoek zal uitmonden in een verkrachting. De deprimerende realiteit dwingt Darwesh na te denken over de mogelijkheid of onmogelijkheid van de mens om zich aan de invloed van zijn directe omgeving te onttrekken.Tolib Chamidov: ‘De gebeurtenissen in de film vinden plaats in het echte leven van de acteurs; de acteurs spelen zichzelf. Ik zie mijn film graag als een documentaire die gebruik maakt van de conventies van de narratieve film.’
