Een vrijwel uitgestorven dorp aan de Poolse grens, waar de toekomst er zo ellendig uitziet dat ‘zelfs de dieren begonnen zijn zelfmoord te plegen’. Dat zegt althans Bruno, de innemende maar ongelukkige held van dit verhaal. Bruno komt bij toeval terecht bij het huis van Karl en Luise, een ondernemend koppel dat het plan heeft opgevat een kuuroord op te zetten en wordt het object van zowel Luise’s als Karls interesse. Bruno houdt zich echter verre van Karls pogingen hem tot het vrije ondernemersschap te bekeren, en probeert ook Luise’s charmante verleidingspogingen naast zich neer te leggen. De drie personages voelen zich gevangen in de Beckett-achtige atmosfeer van het dorp, waar niets functioneert: de economie niet, de liefde niet, de auto om uit het dorp te ontsnappen niet. Wat overblijft is een nostalgische herinnering aan verlangen, maar niet het verlangen zelf.Not a Love Song, het speelfilmdebuut en de afstudeerfilm (Filmacademie Berlijn) van Jan Ralske, kenmerkt zich door een professionaliteit die de gemiddelde afstudeerfilm ver achter zich laat. De film lijkt opgezet als een serie korte tableaus en heeft een tijdloze atmosfeer. Met een lichte, droogkomische toets worden de enigszins troosteloze levens van de drie hoofdpersonages neergezet. Bruno, Karl en Luise lijken zo uit een Jarmusch-film ontsnapt: ze zijn een beetje gek, trekken zich weinig van de wereld aan, en drukken een combinatie van wereldwijsheid en verlatenheid uit.
