Milim is een historische parabel, waarin de problematiek van sociale tweespalt centraal staat. Waar Amos Gitaï in zijn The Arena of Murder (zie hiernaast) stilstaat bij de betekenis van de moord door een landgenoot op Yitzhak Rabin, gaat hij in Milim een stap verder. De onderlinge verdeeldheid van het joodse volk krijgt een historische dimensie wanneer Gitaï teruggrijpt op een oorlog uit het verre verleden, die door Josephus Flavius wordt beschreven in De oorlog van de joden: de gewapende opstand van het joodse volk tegen het Romeinse Rijk in 66 na Christus, die resulteerde in de val van Massada in 73. Flavius, commandant van het joodse leger dat uiteindelijk door de Romeinen verslagen werd, kon zijn eigen leven redden door een geschiedenis van deze oorlog te schrijven vanuit Romeins perspectief. In zijn uiteindelijke geschiedschrijving heeft Flavius zijn sympathie voor zijn landgenoten niet onder stoelen of banken gestoken, maar hij geeft ook aan dat het joodse volk onderhevig was aan onderlinge conflicten en rivaliteiten. De moordaanslag op Rabin weerklinkt als de echo van een burgeroorlog uit het verleden.Milim is een meditatie op rouw, waarin beelden van Israel in travellings van rechts naar links (zoals het Hebreeuwse schrift) worden gecombineerd met Flavius’ teksten die worden gedeclameerd door o.a. Sam Fuller, Hanna Schygulla, Enrico Lo Verso en Jerome Koenig. De film, op locatie gedraaid in Venetië, Israel en Polen, is nadrukkelijk geen speelfilm, maar ook bepaald geen documentaire.
