Een film over de psychologie van de werkloosheid. De echtelieden Ilona en Lauri verliezen beiden in korte tijd hun baan. Ilona, die werkte als maître d’hotel, wordt ontslagen wanneer het restaurant in andere handen overgaat. Lauri, trambestuurder, is een van de ongelukkigen die door het lot wordt aangewezen als de trammaatschappij drastisch moet inkrimpen. Ze verdrinken hun trots en verdringen hun bitterheid om vervolgens de vernederingen van het solliciteren en het geldgebrek te ondergaan.Kaurismäki’s personages lijken zich in een – op zijn best – stabiele staat van droevigheid te bevinden. Toch heeft de regisseur met zijn film zijn werkloze landgenoten een hart onder de riem willen steken: als Ilona op het idee komt een eigen restaurant te beginnen, lijkt dat aan het slot van de film een succes te gaan worden. Aki Kaurismäki: ‘Toen ik begon met het schrijven van het script, heb ik Frank Capra met zijn verhaal over emotionele verlossing in It’s a Wonderful Life aan de ene kant gezet, en Vittorio de Sica’s Fietsendieven aan de andere kant, met in het midden de Finse realiteit.’ De kleuren – wijnrood, blauwgrijs en grijsgroen – in de zorgvuldig gecomponeerde film benadrukken de leegte die in de wereld hangt, maar ook de innerlijke kracht en onderlinge liefde van de protagonisten. De film is opgedragen aan Matti Pellonpää, Kaurismäki’s besnorde alter ego en beste vriend, die twee weken voor de opnames zouden beginnen, overleed.
