De film is onderdeel van de trilogie ‘Stedelijke houdingen’, die begon met Stand Up, Don’t Grovel! (1993) (in 1994 vertoond in Rotterdam) en werd vervolgd met Back to Back, Face to Face (1994). Deel drie, Signal Left, Turn Right, is niet zozeer een door de plot voortgedreven film, alswel een verzameling grappen en situatieschetsen. De nadruk ligt op de tegenstellingen in het moderne Chinese bestaan. Regisseur Huang wil het ware gezicht van zijn land en volk tonen, en is het meest geïnteresseerd in de alledaagse omgeving en de thema’s waarmee hij vertrouwd is. In Signal Left, Turn Right concentreert Huang zich op een groepje volwassen leerlingen van een autorijschool en analyseert de diverse redenen waarom ze auto willen leren rijden. Een van hen (een rol van de mollige Niu Zhenhua, de rode draad in de trilogie) is een onuitsprekelijk sluwe foto-journalist met een hang naar prestige. De rijschool in kwestie is gesitueerd in Xi’an en is van de militaristische soort. Het is hier gebruikelijk dat de instructeur meerdere leerlingen tegelijk lesgeeft. Instructeur Hou heeft het met een zeer gevarieerd gezelschap te stellen. Terwijl de komische situaties elkaar opvolgen worden de leerlingen, in eerste instantie vreemdelingen voor elkaar, steeds saamhoriger. Ze begin samen te werken, zodat ze allemaal een goede kans van slagen hebben. De dag van het eindexamen breekt aan. David Stratton, Variety: ‘Huang bevestigt zijn reputatie als meest vooraanstaande satiricus van de Chinese cinema.’
