Odetta Ciancarelli omschrijft zichzelf niet als ‘debuterend cineaste’ maar als ‘dilettante’. Dit dilettantische moet echter in de meest positieve zin van het woord worden verstaan: Ciancarelli is een jonge filmmaakster met een passie voor cinema, en vooral met een warm hart voor het stadje en de personen in haar film. Ciancarelli draaide La Murciaiola met een zeer klein budget met behulp van vrienden en familieleden in het plaatsje Murci in de heuvels van Toscane. Murci is een historisch stadje waar nog volgens oude tradities wordt geleefd. Meisjes trouwen er nog met de jongens die hun familie al bij hun geboorte voor hun hebben uitgezocht. In de film wordt het dorpje opgeschrikt door de aankondiging dat er een vreemdeling in aantocht is. Het is de Nederlander Johan die het in zijn hoofd heeft gehaald in Murci tulpen te gaan verbouwen. Hoofdrolspeelster Serena, die in het begin van de film haar eenentwintigste verjaardag viert, verwacht de thuiskomst van haar verloofde Rossano, een marinier. Haar aanstaande huwelijk met hem is eenentwintig jaar geleden door haar ouders geregeld. Serena lijkt zich echter te gaan verzetten tegen de loop der dingen. In haar pogingen zich aan haar lot te onttrekken ondervindt ze veel steun van haar beste vriendin Mafalda. De film heeft een geheel eigen, rustig ritme dat goed past bij het leeftempo in het dorpje. De kracht van de film ligt in de ongedwongenheid van de amateur-acteurs en de prachtige locatie. Murci is als een gedroomd Arcadië.
