In de speelfilm Art for Teachers of Children geeft regisseuse Jennifer Montgomery een sterk autobiografisch gekleurd verslag van een relatie die ze als minderjarige met een leraar had. Een zeer persoonlijke film, waarin duidelijk wordt dat ze de innerlijke noodzaak voelde deze film te maken. Het veertienjarige meisje Jennifer zit midden jaren zeventig op een kostschool in het noordoosten van het land en wordt verliefd op haar leraar John, een getrouwde jongeman die geïnteresseerd is in kunstfotografie. Beiden generen zich nogal voor de aantrekkingskracht die ze op elkaar uitoefenen. Jennifer is pruilerig en passief, maar biedt op een gegeven moment toch aan om topless gefotografeerd te worden. Niet veel later kondigt ze aan dat ze bereid is haar maagdelijkheid te verliezen. John, die door Jennifer wordt beschreven als een ‘aristocratische hippie’, blijkt meer een onervaren opportunist dan een roofdier, en grijpt beide aanbiedingen aan, onophoudelijk pratend over kunst en literatuur. Hun affaire komt uiteindelijk aan het licht, wat het einde van Johns huwelijk en carrière betekent. Als hij verhuist naar Newport bezoekt Jennifer hem af en toe in het weekend, waarmee hun relatie en de fotografie-sessies gewoon doorgaan. Dan maakt de film een sprong naar eind jaren tachtig, als John door de FBI wordt vervolgd voor het maken van kinderporno, een zaak die nogal in de publieke belangstelling heeft gestaan. Jennifer voelt de noodzaak hem te verdedigen, en verwerpt de stereotypen over dit onderwerp.
