In 1958 werd Art Kane, destijds een van de belangrijkste jonge art directors in New York, gevraagd een bijdrage te leveren aan een speciaal jazz-nummer van het tijdschrift Esquire. Kane, die nog nooit een professionele foto had gemaakt, kreeg het lumineuze idee om een foto van ‘iedereen’ te maken. Hij vroeg alle belangrijke jazz-musici in New York op een zomerochtend bij elkaar te komen. Wonderbaarlijk genoeg kwamen Dizzy Gillespie, Charles Mingus, Thelonious Monk, Marian McPartland, Maxine Sullivan, Art Blakey, Milt Hinton, Count Basie, Sonny Rollins, Coleman Hawkins, Lester Young en vele anderen opdagen, en een waarlijk historisch document werd geboren. A Great Day in Harlem presenteert, net als de foto waarop deze film is gebaseerd, een bijzondere dwarsdoorsnede van de mensen en de muziekstijlen die te zamen de ontwikkeling van de jazz tot aan de avant-garde vormen. De film bestaat uit gesprekken met en over een aantal jazz-grootheden, archiefmateriaal van optredens en een zeldzame schat aan nooit tevoren in het openbaar vertoond home-movie materiaal, gedraaid tijdens de bewuste fotosessie. Wat producente/regisseuse Jean Bach met name wilde benadrukken was de bewondering en het respect voor elkaar van de diverse jazz-musici. Een ander motief was de observatie dat er elke dag stukjes van de Amerikaanse cultuur verdwijnen en dat de invloed van vroege sterren op hun opvolgers vaak onopgemerkt blijft. De film vertelt aldus het verhaal van wat wel Amerika’s enige originele kunstvorm wordt genoemd.
