vertelt een eenvoudig verhaal over eenzaamheid en kinderdromen. De negenjarige ‘Kraai’ voelt zich vaak eenzaam. Haar moeder laat haar vaak alleen achter. Op een dag wordt ze weggestuurd van school, schuimt de straten af en klampt voorbijgangers aan. Ze vindt een hond die ze weer kwijtraakt als ze in slaap valt. Wanneer ze langs een villa komt, ziet ze een peuter die haar toelacht. De volgende dag besluit ze het kleine meisje te kidnappen. Ze hoopt op die manier een nieuw gezinnetje te vormen, waarin zij mamma kan spelen. De twee ‘besluiten’ samen naar het einde van de wereld te trekken, zonder te beseffen aan welk gevaar zij zich blootstellen. Kraai raakt ontroerd door de naïviteit en het vertrouwen van het kleine meisje en vergeet haar eigen eenzaamheid.
