Grimmig en realistisch als een documentaire gemaakt met een verborgen camera, vertelt de film het verhaal van een nacht uit het leven van een Russische zwerver in Berlijn. Hij heeft niet veel meer dan zijn accordeon en zijn melancholische muziek zet de toon van de film. Het is een nacht vol dronkenschap en toevallige ontmoetingen, waarin de hoofdpersoon nog dieper blijkt te kunnen zinken dan hij aan begin van de nacht al was. De mensen die zijn pad kruisen spreken allemaal een andere taal maar worden verbonden door hun wanhopige streven naar een klein beetje geluk. De lang aangehouden onverbloemde blikken van de camera betrappen het ware leven en leggen meedogenloos een uitzichtloos bestaan bloot.
