Guan Jian komt bij de politie een aangifte doen van moord. Hij wordt echter niet serieus genomen. De vermeende misdaad is tien jaar geleden gepleegd en niemand heeft tot nu toe ooit twijfels gehad over de doodsoorzaak van het slachtoffer. Bovendien is het zogenaamde slachtoffer de vader van Guan en degene die hij van de moord beschuldigt zijn moeder. Ho’s sobere, onderhoudende en ontroerende film is gebaseerd op een geschiedenis die werkelijk heeft plaatsgevonden, maar is geen oefening in docudrama. Het gaat Yim er in eerste instantie om dat zijn personages en situaties sociaal en psychologisch aannemelijk zijn. Het hart van de film wordt gevormd door de haat-liefde-verhouding tussen moeder en zoon. won de prijzen voor beste film en beste regisseur op het International Film Festival 1994 van Tokyo.
