Makarov is niet alleen de naam van de protagonist, een dichter die last heeft van een writer’s block. Het is ook de naam van een pistool dat hij koopt met de tienduizend roebel die hij met zijn laatste boek verdiend heeft. Het toeval wil dat het wapen hem aangeboden wordt, juist op het moment dat hij het geld geïnd heeft. En tenslotte voelt ook de dichter zich niet veilig meer onder de toenemende criminaliteit in Moskou. De vraag is of Rusland meer wapens of meer poëzie nodig heeft. De film heeft in ieder geval van beide volop. Personages reciteren dichtregels bij wijze van ironisch commentaar op de gebeurtenissen. Makarov raakt meer en meer geobsedeerd door zijn Makarov, ondanks dat familie en vrienden erop aandringen te blijven schrijven. Hij vraagt zich constant af wat hij is en tot wat hij aan het verworden is. is erin geslaagd een bijzonder grimmige, naargeestige, explosieve sfeer van het hedendaagse Moskou te evoceren.
