investeerde veel tijd en geduld om enkele Weense oeverbewoners van de Donau zorgvuldig en langdurig te observeren. Zo bijvoorbeeld Josef Fuchs, bijna negentig jaar oud. Hij spreekt een dialect dat ook voor veel bewoners van Wenen nauwelijks te volgens is en is nog steeds beheerder van het kerkhof voor de naamlozen. Die naamlozen zijn aangespoeld (angeschwemmt). Een enkele was een ongewilde drenkeling, maar het merendeel van de aangespoelde naamlozen heeft zichzelf van het leven beroofd. Niet zelden zijn ze door Fuchs persoonlijk uit de rivier gevist. Ondanks zijn lange ervaring als lijkbezorger van de naamlozen, heeft hij nooit hun keuze voor de dood kunnen begrijpen. Geyrhalter trekt met zijn geduldige camera verder langs de rivier en ontmoet andere aardige, vreemde, droevige of wijze mensen. Een film rustig en langzaam als de Donau zelf.
