Het kistje, a caixa, uit de titel is in Portugal het officiële instrument van een blinde bedelaar om in zijn levensonderhoud te voorzien. De bedelaar in woont en werkt in een trapsgewijs oplopende straat in een arme wijk. Zijn dochter doet het huishouden en werkt bovendien als wasvrouw. Haar werkloze man leeft van haar geld en van de opbrengst uit het bedelkistje van zijn schoonvader. Als het kistje voor een tweede maal gestolen is, vormt dat de aanleiding voor een dramatische wending. De film is gebaseerd op een toneelstuk van Prista Monteiro en ademt een theatrale atmosfeer; de handeling blijft beperkt tot het ene straatje dat functioneert als toneeldecor. De Oliveira zelf omschreef de film als een portret van de mensheid, voorgesteld via een groep arme en marginale – om niet te zeggen vergeten – mensen.
