Een monumentale en mysterieuze film die indirect is gebaseerd op de klassieker onder de klassieken: Madame Bovary (1857) van Gustave Flaubert. Geprikkeld door het enthousiasme dat zijn editor Valérie Loiseleux tijdens de montage van zijn voorlaatste film aan de dag legde voor het literaire leven van Emma Bovary, besloot De Oliveira een poging te ondernemen zijn eigen Bovary te maken. Een directe benadering van het origi¡neel was naar zijn zeggen voor hem als Portugees cineast echter onmogelijk; de Franse culturele wereld zou het nooit verdragen dat een buitenlander zich vergreep aan hun Bovary. (Bovendien was de Bovary van Claude Chabrol toen net in produktie.)De Oliveira koos voor een omweg. Hij vroeg aan de schrijfster Augustina Bessa-Luis om voor hem een ‘Portugese Bovary’ te schrijven. Bessa-Luis situeerde haar versie in de noordelijke wijnstreek Douro en gaf het een aan die locatie ontleende titel, die ook de titel van de film is. De bijbelse verwijzing (naar Abraham) sprak De Oliveira bijzonder aan en ook was hij gecharmeerd van de vreemde personages die Bessa-Luis in haar roman opvoerde en die zij had gebaseerd op observaties van de mensen in het Noordportugese Douro.Bij het schrijven van zijn scenario volgde De Oliveira het boek van Bessa-Luis, maar hij had al voor ogen welke acteurs hij voor welke personages wilde gebruiken. In die zin is zijn Emma (bij De Oliveira Ema geheten) geschreven op het lijf van de actrice Leonor Silveira. De film is in zijn geheel op locatie gedraaid in de streek die Bessa-Luis inspireerde tot haar variant op het universele provincialisme.
