Un’anima divisa in due laat zien dat de grote traditie van het Italiaanse neorealisme nog niet helemaal is vergeten. Silvio Soldini vertelt een mooi liefdesverhaal tegen de achtergrond van het huidige Italië waarin, als in alle andere Europese landen op het ogenblik, de vreemdeling steeds meer als een probleem wordt opgevat.Hoofdpersoon is de zevenendertigjarige Pietro Di Leo, die zich niet op het meest gelukkige moment van zijn leven bevindt. Hij leeft gescheiden van zijn vrouw en moet de grootste moeite doen om zijn zoontje te kunnen zien. Hij werkt als bewaker in een groot warenhuis, een baan die hem weinig vreugde schenkt. Op een dag betrapt hij het zigeunermeisje Pabe op een winkeldiefstal. Hij raakt gefascineerd door het mooie en gesloten meisje dat aanvankelijk van zijn attenties niets moet weten. Pabe (een glansrol van Mària Bakò) wordt een obsessie voor Pietro. Hij besteedt al zijn tijd om haar te vinden en volgt haar naar het woonwagenkamp buiten de stad waar ze woont. Een onmogelijke en onwaarschijnlijke relatie bloeit op en Pabe en Pietro besluiten beiden hun milieu te ontvluchten.Pietro neemt een baantje als vrachtwagenchauffeur. Hij probeert met Pabe als man en vrouw te leven, maar daartoe moet Pabe zich aanpassen aan een voor haar vreemde burgerlijke leefwijze. Ze doet haar uiterste best, maar blijft veel vijandigheid ontmoeten zodra de mensen weten dat ze een zigeunermeisje is. Uiteindelijk voelt ze zich door haar nieuwe wereld als een vreemd lichaam afgestoten.
