De nieuwe film van Hartmut Bitomsky is, net als veel van zijn vroegere werk, een origineel film-essay over film en filmgeschiedenis. Net als in eerdere films maakt hij inventief gebruik van de mogelijkheden die het medium video biedt om films te analyseren.De geschiedenis van de Ufa is de geschiedenis van een riskante financiële onderneming in de jaren twintig en van een propaganda-instrument in de jaren dertig. Eigen aan de benadering van Bitomsky is het betrekken van deze sociale en politieke context bij het onderzoeken en ontleden van films. De Ufa de grootste filmproduktiemaatschappij van Duitsland staat zo voor het Duitsland van na de Eerste Wereldoorlog tot en met de Tweede Wereldoorlog en dus voor de traumatische periode van het Derde Rijk. Bitomsky maakt tevens van de gelegenheid gebruik om vraagtekens te zetten bij de heersende opvattingen binnen de filmgeschiedschrijving. Hij kijkt tamelijk onbevangen en onbevooroordeeld en zoekt zijn antwoorden in de eerste plaats in de filmbeelden zelf.In de vorm van een soort video-installatie laat Bitomsky op meerdere monitoren vele Ufa-films voorbijkomen en laat een aftastende camera van film naar film gaan. Ook bladert hij door fotoalbums, bekijkt affiches en brochures en spreekt met een enkele kenner.Bitomsky maakte van deze film twee versies; de Franse co-producent La Sept eiste een kortere versie. In het festival wordt de oorspronkelijke versie vertoond die ook door de Duitse televisie is uitgezonden.
