Persoonlijk document waarin filmmaker Romain Goupil terugkijkt op zijn eigen leven en filmloopbaan, en waarin hij een reportage maakt van een reis die hij heeft ondernomen om een nieuwe film te kunnen maken. Terugblik en reportage samen werden uiteindelijk de nieuwe film.Vanuit een hotelkamer in Moskou richt hij zich via de camera tot een vriendin die in Parijs op sterven ligt. Hij leerde haar kennen toen ze achttien was en tien jaar lang leefden ze samen. Nadat hij haar lange tijd niet had gezien kwam het bericht van haar naderende einde. Hij kijkt terug op de films die hij samen met haar maakte, de politieke kwesties die hen bezighielden en stelt zich die ene vraag: wat is een goede film?De vriendin in Parijs vraagt hem niet stil te staan bij haar ziekte, maar een goede film te maken. Later, tegen het einde van de film, zal ze hem van haar Parijse sterfbed terugsturen naar Sarajevo waar hij aan het filmen was. Goupil keert terug, maar houdt zijn twijfels.Lettre pour L… is improviserend tot stand gekomen en bevat divers materiaal: ‘zuiver’ home movie materiaal op video, speelfilmfragmenten en meer documentaire elementen, maar in alle onderdelen speelt Goupil zelf een centrale rol. Opmerkelijk aan de film, en aan het filmen van Goupil, is de speelse toon, ook bij de zware onderwerpen. Hij filmde in Zagreb en in het belegerde Sarajevo en zelfs daar wist hij iets lichtvoetigs te bewaren in zijn bespiegelingen.
