Een documentair project van de al jaren in Frankrijk werkende Georgische regisseur Otar Iosseliani over zijn land van herkomst. De produktie werd gemaakt voor de televisie (Arte) en was bedoeld voor twee thema-uitzendingen. Speciaal voor een vertoning tijdens het festival maakt Iosseliani een versie van ongeveer anderhalf uur die hij persoonlijk zal inleiden.Voor de ogen van Europa ontrolt zich een nieuw drama, dat van de ondergang van de Georgische natie. Regelmatig is Georgië de afgelopen tijd in het wereldnieuws door staatsgrepen en een burgeroorlog. De politieke ontwikkelingen in het historisch vijandige Rusland zijn voor het kleine bijzondere land ook niet bemoedigend. Of de leiders nu Jeltsin, Sjevardnadze of (de onlangs overleden) Chamsachoerdia heten, geen van hen lijkt het land zijn rust te gunnen.Iosseliani wil onder de aandacht brengen dat dit door crisis en oorlog geteisterde gebied een rijke geschiedenis en cultuur heeft. Door de strategische ligging van Georgië is het land ook in het verleden vaak het toneel van schermutselingen geweest, zoals nu met de Abchazen het geval is. De cultuur van Georgië heeft echter ook van de cruciale geografische ligging geprofiteerd doordat het van zowel oost als west invloeden heeft ondergaan. Door deze diversiteit aan invloeden heeft bijvoorbeeld in de hoofdstad Tbilisi lange tijd een tolerant klimaat geheerst ten opzichte van andere godsdiensten.Iosseliani vraagt zich af of hij nu het einde van de Georgi¡sche cultuur meemaakt; of de bijzondere architectuur, literatuur, muziek en in het recente verleden ook film, nu defini¡tief zaken uit het verleden zijn.
