Thomas, 38 jaar oud, is beland op een cruciaal punt in zijn leven. Hij is werkloos en gescheiden, maar heeft nog wel contact met zijn vrouw en zoontje. Hij heeft een relatie met een jonge Engelse vrouw die hem taalles geeft. Hij is aan het vasten om ‘zijn cellen te regenereren’, maar wordt er alleen maar prikkelbaarder door. Zijn ouders baren hem meer zorgen dan hem lief is. Desondanks probeert Thomas vol goede moed de mid-life crisis van zich af te houden en Everything I like is dan ook alles behalve een pessimistische film – alleen de titel al spreekt dit tegen. De film heeft een wonderschone structuur. Regisseur Martin + +ulík geeft door middel van poëtische tussentitels grote en kleine episoden aan in het niet van humor gespeende leven van Thomas. Soms beslaat één van die hoofdstukjes niet meer dan één scène, op andere momenten weet + +ulík grote conflicten in Thomas’ leven op een simpele en subtiele manier te tonen. Hij toont met meesterlijke hand de interactie tussen Thomas en zijn omgeving, zijn nukkige zoontje, zijn verdrietige ex en diverse andere, wonderlijke personages die de film bevolken.
