Desperate remedies gaat over de zakelijke kant van de liefde. Stewart Main werkte het idee uit, collega filmmaker Peter Wells schreef het scenario. De film handelt op het ene niveau over de strijd die een vrouw moet leveren om haar zuster uit een destructieve relatie te redden, op een ander niveau gaat het over macht en onderhandse methoden, misleiding en de met seks vermengde machtsstrijd die mensen voeren om te krijgen wat ze willen.Ieder van de zes belangrijkste personages in de film heeft iets te verbergen en de film handelt over de belangrijkste remedie die iedereen in het leven zoekt: hoe krijg je wat je wilt zonder datgene te vernietigen waar je naar op zoek was?De film is rijkelijk belicht, overdadig gedecoreerd, met een stijl die teruggrijpt naar de films met ‘snel pratende vrouwen uit de jaren veertig’. Stewart Main: ‘De wereld die we wilden creëren in Desperate remedies was opzettelijk zonder historische referenties, behalve dan die naar andere melodrama’s of kostuumdrama’s. Tijdens het werken met de acteurs keken we voortdurend naar films als Wylers The heiress, Visconti’s Senso, Sirks Imitation of life en Welles’ Magnificent Ambersons. We zochten naar de hogere realiteit van het melodrama. Je begint met lachen en eindigt met huilen, diep geraakt, bijna schaam je je om zo meegesleept te worden in iets waar je logica zich tegen verzet. Wij zien de film als een van ornamenten voorzien Kammerspiel, met donkere schaduwen, met bedrog aan de ene kant en aan de andere kant een allesomvattend romantisch drama met grootse passies. We probeerden een wereld op te roepen die we kennen van de film en uit de literatuur.’
